Muzyczne podsumowanie tygodnia:

Hanging tree
Walk the wire
Niezawodna Edith

&

Florence!


Florence Welch jest niczym z najpiękniejszej baśni.

tak wiele się wydarzyło. 

Oczywiście są w moim domu wszystkie rzeczy bezużyteczne. Brak jedynie tego czego trzeba: wielkiego kawała błękitu, jak tutaj. Staraj się zawsze zachować kawał nieba nad swoim życiem, chłopcze - dodał zwracając się do mnie. Masz piękną duszę, rzadkiej ceny, naturę artysty, nie pozwól, aby jej brakło tego, co najważniejsze.

a więc i ja znalazłam swój kawał nieba. 

2894 km w linii prostej z Krakowa na północny-zachód Europy.

poorane gęstymi chmurami sklepienie nad Islandią.

        

ludzie w koszulach w kratę

                                    

                                                                                      

                                                                              

                            

i nadeszła wiosna, i tulipany, i żółta lampa niesiona plantami, i ciasto na obiad.

bazgroły, gryzmoły

podyplomówka z czarnowidztwa

różowo, że niby radośnie

otóż: NIE

jak zawsze - na smutno

coldplay śpiewa mi, iż

everything's not lost

ale najwyraźniej nie mają racji

nie chodzi o M., nie chodzi o zdrowie,

nie chodzi o rodzinę, nie chodzi o pieniądze

tym razem to świadomość bezradności

bez końca puka w korę mojego mózgu

bo wiesz, nie wiem co dalej ze mną

nie wiem co robić w życiu,

po co mi to wszystko

czuję się jak człowiek wyprany z myśli

pomysłów, idei, planów, marzeń

jakaś wiosenna beznadzieja

radosnym krokiem podeptała

mnie od środka

dzisiaj wszystko jakby siak
w poprzek i na wspak

małe rzeczy trochę mnie uwierają, gniotą i wiercą dziurę w brzuchu, głowie, stopie i ramieniu
jestem zwierzęciem ciepłolubnym, strachliwym, płochym, samotnym i przemykającym
prowadząc właśnie taką zwierzęcą politykę, w moim krakowskim mieszkaniu nie mam kiedy
przygotować obiadu, zalać herbatę, zrobić pranie, rozwiesić, wspomniane już, cholerne pranie
bo wilki i niedźwiedzie grizzly zawsze są szybsze
więc jako naczelny kret siedzę w ciemnym pokoju
po kreciemu, a więc po cichu
a kiszki grają marsze
żałobne

gdybym tylko mogła,
spakowałabym się jeszcze dzisiaj i wyniosła w siną dal,
do Nibylandii.

no
nareszcie

tęsknię za wiosną/ i latem/ i słońcem