podyplomówka z czarnowidztwa

różowo, że niby radośnie

otóż: NIE

jak zawsze - na smutno

coldplay śpiewa mi, iż

everything's not lost

ale najwyraźniej nie mają racji

nie chodzi o M., nie chodzi o zdrowie,

nie chodzi o rodzinę, nie chodzi o pieniądze

tym razem to świadomość bezradności

bez końca puka w korę mojego mózgu

bo wiesz, nie wiem co dalej ze mną

nie wiem co robić w życiu,

po co mi to wszystko

czuję się jak człowiek wyprany z myśli

pomysłów, idei, planów, marzeń

jakaś wiosenna beznadzieja

radosnym krokiem podeptała

mnie od środka

dzisiaj wszystko jakby siak
w poprzek i na wspak

małe rzeczy trochę mnie uwierają, gniotą i wiercą dziurę w brzuchu, głowie, stopie i ramieniu
jestem zwierzęciem ciepłolubnym, strachliwym, płochym, samotnym i przemykającym
prowadząc właśnie taką zwierzęcą politykę, w moim krakowskim mieszkaniu nie mam kiedy
przygotować obiadu, zalać herbatę, zrobić pranie, rozwiesić, wspomniane już, cholerne pranie
bo wilki i niedźwiedzie grizzly zawsze są szybsze
więc jako naczelny kret siedzę w ciemnym pokoju
po kreciemu, a więc po cichu
a kiszki grają marsze
żałobne

gdybym tylko mogła,
spakowałabym się jeszcze dzisiaj i wyniosła w siną dal,
do Nibylandii.

no
nareszcie