Humory w sosie własnym

Znów wydałam pieniądze - mam manię kupowania sukienek z lat 50 i koszul, więc, jako rzecze moje uzależnienie - kupiłam koszulę i sukienkę na allegro (na szczęście w cenie tych w lumpeksach). To wszystko jest głupie, bo z jednej strony wydaję swoje, własnoręcznie zarobione pieniądze, a z drugiej - zawsze jest mi szkoda kupować cokolwiek i widzieć coraz mniejszą liczbę na koncie bankowym. Szatan odwiedza ziemię tylko po to, by stworzyć wynalazki pokroju kart kredytowych i bankomatowych, a następnie wręcza je lekkomyślnym kobietom (czyt. osobom mojego pokroju). 

Ostatnio dużo piszę, nie wiem tylko czy ilość przekłada się na jakość. Mam tylko nadzieję, że czytając moje wypociny jeszcze nigdy nie doznaliście wylewu/zawału serca/omdlenia/ataku ironicznego śmiechu i pobłażliwego współczucia nad moim żałosnym losem. :)

Tam w oddali nikt nie słyszy jak

krzyczę szeptem przez gałęzie bzu

Znów ukryta w trawie aż po pas

płaczę deszczem na twój urwany ślad

Dotykam ziemi którą ty dotykałeś

głodnymi palcami drążyłeś korytarze

Chowałeś duszę pośród ziaren piasku

nim głuchym świstem ją z Ciebie wydarto

Widziałeś nagich kobiet rozrzucone ciała

sprzedanych nicości bez obola w ustach

Do Styksu wpadają ich wiotkie ramiona

kroplami gorzkiej krwi karmią nieśmiertelność

Tyle książek do przeczytania, tak mało czasu. Za bon z konkursu kupiłam kilka książek, jedna z nich jest prawdopodobnie najładniejszą jaką kiedykolwiek widziałam - dzieło rodzeństwa - Michała i Joanny Rusinek.