42

42 to ładna liczba. Czterdzieści dwa. Cztery dzielone na dwa daje dwa. Dwa plus dwa daje cztery. Dwa razy dwa daje cztery. Dwa do potęgi drugiej daje cztery. Lubię liczby.

42 znaczące dla mnie "obrazki":

Jeden z moich ulubionych rysunków, tak bardzo trafny!

Niezawodny Woody! (Widzieliście ostatni dokument o nim, jego karierze i życiu prywatnym? Polecam!)

Wszystko idealnie

Wymarzone wakacje

Boję się tego, czym ja nakarmiłam swój umysł...

Tworzę swój własny!

Kocham Bridget Jones.

Często powtarzam to sobie w myślach.

Zawsze chciałam to zrobić!

Marzę o samotni gdzieś daleko stąd, z dala od wszystkiego i wszystkich.

Tak czasem się czuję.

Zdecydowanie mój ulubiony!

To, czego szukam w fotografii.

Czyste piękno

Tak bardzo prawdziwe!

Hemingway w "O północy w Paryżu" jest przecudowny!

Ubóstwiam zdjęcia Kuby Dąbrowskiego.

Piękne i czyste!

Mam nadzieję, że choć trochę odpokutowałam swoją nieobecność, uściski!

myślośmietnik

Zaraz powstanie tu mały śmietnik myśli - zostaną jedynie wyrzutki podświadomości. Nic dziwnego, mam prawdziwą duszę bałaganiary.

Ostatnio, gdy nie mam gdzie zapisać tłoczących się zdań pod kapeluszem mojej głowy, zostają wklepane do telefonu, chociaż to niezbyt poetyckie ( a pozory artysty chciałby zachować każdy z nas). Moje telefoniczne "przemyślenia" o wszystkim i o niczym.

Bo ja jestem boginią

w równoległym wszechświecie

wprost na górze śmieci

za puszką tuńczyka w oleju

tu jest moje miejsce

w krainie bieli zębów i gładkich ud

Będę owocem 

w koszyku twoich ramion

ty zastąpisz moją pestkę

od dawno już pustą i nieczułą

wiklinowym splotem

oderwij od gałęzi

mnie i moje liście

co pęcznieją na barkach

zbyt słabych

by choć raz w życiu

prócz złośliwej grawitacji

poniósł mnie rześki wiatr

ku wolności

Jak to mówią - dawno i nieprawda - będąc w stanie nadziei na pogodną przyszłość usłyszałam zdanie, które ubawiło mnie swoim ukrytym "drugim dnem".

Zaczyna mżyć

Zaczynam żyć

Tak niewiele znaczy czasem tak wiele ( tekst pt. Paulo Coleho i jego mądrości).

a podświadomie

wciąż się boję

przed czymś uciekam

nic nie napiszę, bo będzie to pretensjonalne, głupie i naiwne

ale będąc tam, w ukrytych ogrodach

pomyślałam, że można tam usłyszeć szept Boga

przez szelest liści i szum wiatru

Dzikie harce
Kierunek - Ścinawa
Do boju!